پشت بام یا پارک

تا به حال همیشه پشت بام جایی بود که هیچ کس آن را نمی دید. یا اسفالت بود و یا ایزوگام و کسی کاری به آن نداشت. اما الان کم کم پشت بام ها به گونه ای طراحی می شوند که به زمین وصل باشند و محل رفت و آمد یا مجل کشت گیاهان. به این عکس نگاه کنید:

اینجا پشت بام ایستگاه قطار سریع السیر هنگ کنگ است که این شهر را به شبکه کشوری قطار های سریع السیر وصل می کند. به این یکی نگاه کنید که عکسی است که در شب از همان ایستگاه گرفته شده:

این پشت بام ها به راهرو یا تپه ای تبدیل شده که مردم می توانند در آن رفت و آمد کنند. حالا داخل آن را هم ببینید:

این ساختمان ها چه قدر هزینه دارند؟ چه قدر مصالح شیمیایی در آنها به کار می رود؟ چه قدر انرژی فسیلی صرف آنها می شود؟ اینها را نمی دانیم اما این را می دانیم که این نوع معماری رو به رشد است و فضای خوبی برای گردش و رفت و آمد مردم ایجاد کرده و فضای سبز آن هم در بهبود کیفیت هوا بسیار موثر است.

به مناسبت سالگرد غرق شدن کشتی تایتانیک

پنج روز پس از عزیمت از بندر سوتمپتون انگلستان کشتی مسافربری غول پیکر تایتانیک به کوه یخ برخورد کرد. اکثر مسافران به این حادثه توجهی نکردند و به قول یکی از آنها تنها لرزش کوتاهی را حس کردند. ناخدای کشتی و مهندس طراح آن که در کشتی حضور داشتند پس از دریافت گزارش مربوط به ورود آب به پائین رفتند تا نگاهی به محل تصادم بیاندازند .هنگام بازگشت مهندس اندروز محاسبات سریعی انجام داد و به ناخدا گفت :”کار کشتی تمام است .در بهترین حالت تنها یک ساعت و نیم وقت دارید و پس از آن کشتی غرق خواهد شد .” بلافاصله فرمان سریعی صادر شد :قایق های نجات را باز کنید.

مسافران تایتانیک ملاح دریا دیده نبودند. کشتی بزرگ بود و بسیار امن به نظر می رسید و آن ها قسمت اعظم از یک هفته را در آن زندگی کرده بودند. بانکداران هنوز به فکر بازگشت به دفاتر خود در نیویورک بودند و همچنان در مورد معاملات آتی خود بحث می کردند.استادانی که از سفر تحقیقاتی بر می گشتند هنوز به فکر برنامه تدریس خود بودند .در نهایت بسیاری ترجیح دادند در عرشه، که به نظرشان تنها اشکال کوچکی پیدا کرده بود، بمانند و به قایق نجات کوچک و نا امن نروند . اما هنگامی که واقعیت دیگر انکارپذیر نبود، مسافران کشتی دامنه بسیار متفاوتی از خصوصیات و خصایص انسانی – ازشجاعت و قهرمانی گرفته تا زبونی و جبن کامل – را به نمایش گذاردند .انکار واقعیت میسر نشد .در پگاه پانزدهم آوریل 1912 کشتی تایتانیک غرق شد و 1500 کشته بر جای گذاشت .

غالبا درک واقعیتی که تغییر کرده آهسته صورت می پذیرد و علت آن بیش تر انکار است تا عدم اطلاع. افراد بشر معمولا به شرایط و محیطی که در آن بسر می برند
خو می گیرند و مانوس می شوند و مانند مسافران کشتی تایتانیک تصور تغییر آن برایشان مشکل است و به همین جهت اخباری را که از تغییر حکایت می کند به جد نمی گیرند. این روند غالبا تا زمانی که فاجعه ای رخ دهد و انکار واقعیت را نا میسر کند ادامه می یابد. محیط زیست نیز از این قاعده مستثنی نیست . برنامه هایی که پس از جنگ دوم برای توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها طرح ریزی شد، چه در غرب و چه در شرق، و الگوی توسعه ای که کشورهای در حال توسعه به تبعیت از این یا آن در پیش گرفتند هیچ یک به محیط زیست توجهی نداشت و اکنون نیز که این مطلب آشکار شده هنوز بسیارند کسانی که از همان الگوها و طرح های قدیم حمایت می کنند و در صدد اجرای آن هستند و خطرات موجود را واقعی تلقی نمی کنند .

برگرفته از مقدمه کتاب وضعیت جهان (مسائل محیط زیست ) :نوشته
لستر آر براون و ترجمه دکتر حمید طراوتی.

An script from the preface of the translator of the ” State of the world” 1993, edited by Lester R. Brown, translated by Hamid Taravati

سخنرانی جناب آقای دکتر طراوتی

به نام خداوند جان و خرد

جناب آقای دکتر حمید طراوتی
مدیریت محترم موسسه طراوت بهار

پس از عرض سلام وتقديم احترام،

بدینوسیله از جنابعالی دعوت بعمل می آید که در نشست تخصصی ماهانه این جمعیت که در تاریخ یکشنبه سوم اردیبهشت ماه برگزار می گردد شرکت فرموده و با بیانات خود اساتید، سازمان های مردم نهاد و سایر علاقه مندان را در مورد “وضعیت محیط زیست جهان از استکهلم تا ریو+20 (خرداد 2012)” مستفیذ فرمایید.
زمان : يكشنبه 3/2/91
ساعت : 6-4 بعداز ظهر
مكان : خيابان انقلاب- خيابان قدس- جنب دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران- كوچه آذين- پلاك 13 – ساختمان شماره 2 دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران

مه لقا ملاح
مدير عامل

اطلاعیه گردهمایی اردیبهشت ماه جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست

«به نام خدا»
اطلاعـيه

گردهمایی اردیبهشت ماه جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست

موضوع سخنراني:
“وضعیت محیط زیست جهان از استکهلم تا ریو+20 (خرداد 2012)”

سخنران:
جناب آقای دکتر حمید طراوتی
مدیر موسسه طراوت بهار و مترجم کتاب های وضعیت محیط زیست جهان و اقتصاد محیط زیست(Lester Brown)

زمان : يكشنبه 3/2/91 ساعت : 6-4 بعداز ظهر

مكان: خيابان انقلاب- خيابان قدس- جنب دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران- كوچه آذين-

تغییر سیاست کشور ها در اثر خطر كميابي غذا

چندان كه وضع امنيت غذايي رو به وخامت مي گذارد، سياست جغرافيايي ( زئو پوليتيك) خطرناكي در زمينه امنيت غذايي شكل مي گيرد كه بر اساس آن كشور ها با عمل بر مبني منافع تنگ نظرانه خود روند هاي منفي را تقويت مي كنند. اين سياست در اواخر سال 2007 آغاز شد بدين ترتيب كه كشور هاي صادر كننده گندم مانند روسيه و آرزانتين در تلاش براي جلوگيري از افزايش بهاي مواد غذايي در داخل كشور، صادرات گندم را ممنوع يا محدود كردند. ويتنام نيز با همان منطق صادرات برنج را تا چند ماه محدود كرد. چند صادر كننده كوچك تر نيز صادرات آن را محدود يا ممنوع كردند. اين اقدامات در عين اين كه به كساني كه در كشور هاي صادر كننده زندگي مي كردند اطمينان خاطر بخشيد ، در تعدادي از كشور هاي وارد كننده غله وحشت و هراس آفريد.

در اين نقطه و چندان كه قيمت ذرت و سويا سه برابر مي شد حكومت هاي كشور هاي وارد كننده غله ناگهان دريافتند كه ديگر نمي توانند براي خريد آن به بازار متكي باشند. در پاسخ به اين وضعيت برخي كشور ها تلاش كردند به عقد قرار داد هاي تجاري دو جانبه درازمدت با كشور هاي وارد كننده بپردازند تا غله آينده خود را پيش خريد كنند. فيليپين كه يكي از اصلي ترين وارد كنندگان برنج است قراردادي سه ساله با ويتنام امضا كرد كه بر اساس آن سالانه بطور تضميني 1.5 ميليون تن برنج از آن كشور خريد كند. هياتي از يمن ، كه اكنون بخش عمده گندم خود را از خارج مي خرد، به استراليا رفت تا شايد بتواند قرار داد درازمدتي را براي واردات گندم از اين كشور منعقد كند. مصر نيز با روسيه به توافق رسيده تا سالانه سه ميليون تن گندم از اين كشور خريداري كند. ساير وارد كنندگان نيز به دنبال قرار و مدار هايي مشابه فوق هستند. اما بازار “بازار فروشندگان” است و در آن تعداد اندكي موفق مي شوند.

عدم موفقيت در دستيابي به توافق تجاري درازمدت براي واردات غله، برخي كشور هاي ثروتمند تر وارد كننده غله را به نوعي واكنش جديد و بي سابقه بر انگيخت بدين ترتيب كه آنان بر آن شدند تا زمين هاي زراعي وسيعي را در كشور ها ي ديگر بخرند و يا بطور درازمدت اجاره كنند و در آن به كشت و زرع بپردازند. چندان كه عرضه مواد غذايي كاهش مي يابد شاهد تقلا ي بي سابقه اي براي دست يابي به زمين هستيم ، تقلايي كه از مرز هاي ملي فراتر مي رود. ليبي كه 90 درصد غله مورد نياز خود را وارد مي كند و نگران دسترسي به آن است، يكي از اولين كشورهايي بود كه به فكر كسب زمين در خارج افتاد. بعد از بيش از يك سال مذاكره با اكراين دو كشور به توافق رسيدند كه 100000 هكتار از زمين هاي اكراين در اختيار ليبي قرار گيرد تا اين كشور در آن براي خود گندم بكارد. اين تحصيل زمين نمونه اي است از رويه اي كه اكنون باب شده و فصل جديدي را در جغرافياي سياسي غذا گشوده است.

بر گرفته از کتاب طرح ب 4 (نجات تمدن و محیط زیست) نوشته لستر براون، ترجمه حمید طراوتی

اولین مقاله فصل بهار

بامدادان که تفاوت نکند لیل و نهار/ خوش بود دامن صحرا و تماشای بهار

هوا دلپذیر شد/ گل از خاک بردمید

فرا رسیدن بهار و سال نو را به همه هموظنان تبریک می گوییم. جشن نوروز مبارک

از شمار دو چشم یک تن کم/ وز شمار خرد هزاران بیش

کامبیز بهرام سلطانی، بزرگمرد محیط زیست درگذشت

هفته گذشته جسم رنجور کامبیز بهرام سلطانی تاب ادامه حیات نیاورد و او صحنه زندگی ناپایدار را که برای پایدار کردن محیط زیستش بسی قلم و فریاد زده بود برای همیشه ترک گفت. جانی بی قرار داشت و خلوص گرایانه هیچ گونه تعرض ولو اندک را به ساحت محیط زیست ، که ساحت حیات است، بر نمی تافت و با تمام وجود و صرفنظر از عواقبی که برای زندگیش داشت با آن در می افتاد. درگذشت نابهنگامش ضایعه ای برای محیط زیست ایران و  برنامه ریزی زیست محیطی است.

یادش گرامی باد

هزار کیلو متر با یک باک پر از برق. معجزه در خودرو برقی

فرق بین خود رو های برقی و بنزینی این است که برای استفاده از اولی شما ناچارید هر چند گاه یک بار به خانه برگردید و باتری خود رو را شارژ کنید. خود ر های برقی جدید با برق منزل پر می شوند و این خود نعمتی است. دیگر نیازی به رفتن به پمپ بنزین نیست. اما اگر بخواهی مسافتی طولانی بروی چه؟ نمی شود که هر لحظه به خانه برگشت و باتری را شارژ کرد. اما اگر با یک شارژ بتوانی 1600 کیلومتر راه بروی چه می کنید؟ اخیرا یک نوع خودرو آزمایش شده  که 1600 کیلومتر مسافت را فقط با یک باک پر طی کرده. این معجزه است.

هفته گذشته محققان دانشگاه آفنبرگ آلمان رکورد را شکستند. خودرو اشلواسپکت ( که در زبان عامیانه به معنای کسی است که زیاد می نوشد) در دانشگاه علوم کاربردی آفنترگ

یک ایالت برابر یک جهان

ایالت آیووای آمریکا از کانادا بیش تر غله تولید می کند و در تولید سویا چین را به چالش کشیده است.

ایالت آیووای آمریکا یک ابر قدرت کشاورزی است و همزمان هم از نظر تولید غله از کانادا پیشی گرفته و هم در تولید سویا با چین به رقابت برخاسته است.  بله این واقعیت دارد و اشتباه عددی نیست.

سال گذشته کشاورزان آیووا 55 میلیون تن غله تولید کردند حال آن که مجموع تولید کانادا 45 میلیون تن بود. ظرف پنج سال گذشته آیووا بطور متوسط سالانه 57 میلیون غله تولید کرده در حالی که متوسط تولید غله کانادا 49 میلیون بوده است.

کانادا 7.5 میلیون هکتار زمین زیر کشت غله دارد که بخش عمده آن زیر کشت گندم است اما آیووا 3.2 میلیون هکتار زیر کشت دارد که تقریبا تمام آن به تولید ذرت اختصاص یافته. اختلاف بین میزان عملکرد آنها در هر جریب عظیم است.  در کانادا  عملکرد 5.6  تن در هر هکتار گندم و در آیووا 16 تن در هر هکتار ذرت است.

در سال 2010 آیووا 13 میلیون تن سویا تولید کرد حال آن که تولید چین 15 میلیون تن بود. در حالی که در آیووا 2.5 میلیون هکتار زمین زیر کشت سویاست،  در چین 22 میلیون هکتار زمین صرف این کشت شده. عملکرد در هر هکتار در آیووا 5.6 تن است که دو برابر عملکرد 2.8 تنی چین است.

نتیجه نهایی آن که  آیووا که در قلب کمر بند ذرت ایالات متحد واقع شده یک قطعه زمین فوق العاده بارور است. این ایالات موجب شده ایالات متحد که تنها 4 درصد جمعیت جهان را دارد بتواند 40 درصد ذرت جهان  و 35 درصد سویای جهان را تولید کند.